علامت تجاری عبارت است از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر، لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی، اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت، اختیار شود .
وفق ماده 1 آیین نامه " تشکیل موسسات مشاوره شغلی و کاریابی غیردولتی " ؛ منظور از موسسات کاریابی، موسسات مشاوره شغلی و کاریابی غیردولتی ( خصوصی، تعاونی ) می باشد که توسط اشخاص برای راهنمایی و مشاوره شغلی به جویندگان کار و شاغلین، شناسایی فرصت های شغلی در داخل و یا خارج از کشور جهت به کار گماری متقاضیان کار و تامین درخواست متقاضیان نیروی کار راه اندازی می گردند.
اداره امور شرکت های تعاونی ، مانند سایر شرکت های تجاری بر عهده هیات مدیره است. مدیرانی که مطابق مقررات قانون تجارت، قانون شرکت های تعاونی و اساسنامه تنظیمی انجام وظیفه می نمایند و بر همین اساس، مسئولیت هرگونه اقدام خارج از حدود اختیارات با آنان بوده و چنانچه عمل خلاف، جنبه کیفری داشته باشد، دارای مسئولیت جزایی نیز می باشند.
یکی از مهمترین عناصر بازاریابی و موفقیت در هر سازمان، شرکت و یا مجموعه ای علامت تجاری یا همان برند آن مجموعه می باشد. علامت تجاری یا برند ، معرفی کننده کالاها ، خدمات و اهداف شرکت شماست و آن را در ذهن بیننده، مشتری و مصرف کنندگان به تصویر می کشد.
در اینکه برای تشخیص نقض بین دو طرح صنعتی چه ملاک هایی می تواند تاثیر داشته باشد در قوانین و مقررات ایران به طور روشن مطلبی نیامده است. واضعین آیین نامه مصوب 1387 رئیس قوه قضاییه در ماده 84 آیین نامه در خصوص مورد ملاک هایی را ارائه داده اند و به طور کلی نظر یک کاربر آگاه را در تشخیص تفاوت دو طرح ملاک دانسته اند. در اینکه منظور از کاربر آگاه چه کسی است در آیین نامه ملاک یا ملاک هایی نیامده است. در ذیل، با توجه به رویه کشورها، به ویژگی های شخصی که نظر او تاثیر بسزایی در تشخیص نقض دارد می پردازیم :